هوش مصنوعی: این شعر از خواجوی کرمانی، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به توصیف طبیعت، عشق، و می‌پردازد. در آن از عناصری مانند گل، بلبل، طاوس، می، و باغ بهره گرفته شده و فضایی شاعرانه و عاشقانه خلق شده است. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی و اساطیری مانند خضر، فریدون، و جمشید وجود دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، اشاره به می‌نوشی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.

غزل ۸۰۳ - خسرو گل بین دگر ملک سکندر یافته

خسرو گل بین دگر ملک سکندر یافته
باز بلبل باغ را طاوس پیکر یافته

طائر میمون مینای فلک یعنی ملک
دشت را از روضهٔ فردوس خوشتر یافته

می پرستان قدح کش نرگس سرمست را
تبشی و منغر بدست از نقره و زر یافته

عالم خاکی نسیم باد عنبر بیز را
همچو انفاس مسیحا روح پرور یافته

خضر خضرا پوش علوی آنکه خوانندش سپهر
از شقایق فرش غبرا را معصفر یافته

غنچه کو را اهل دل ضحاک ثانی می‌نهند
چون فریدون افسر جمشید برسر یافته

آسمانی گشته فرش خاک و طرف گلشنش
مرغ را رامین گل را ویس دلبر یافته

مؤبد زرد گلستان آنکه خیری نام اوست
از شکوفه آسمانی پر ز اختر یافته

در چمن هر کوچو من سرمست و حیران آمده
جام زرین بر کف سیمین عبهر یافته

وانکه چون خواجو دل و دین داده از مستی بباد
بادهٔ جانبخش را با جان برابر یافته

می‌کشان صحن بستانرا ز بس برگ و نوا
همچو بزم شاه جم جام مظفر یافته
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۸۰۲ - ای سنبل تازه دسته بسته
گوهر بعدی:غزل ۸۰۴ - ای سر زلف تو درحلقه و تاب افتاده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.