غزل ۱۷ - از میکده تا چه شور برخاست؟

از میکده تا چه شور برخاست؟
کاندر همه شهر شور و غوغاست ۱

باری، به نظاره‌ای برون آی
کان روی تو از در تماشاست ۲

پنهان چه شوی؟ که عکس رویت
در جام جهان نمای پیداست ۳

گل گر ز رخ تو رنگ ناورد
رنگ رخش آخر از چه زیباست؟ ۴

ور نه به جمال تو نظر کرد
چشم خوش نرگس از چه بیناست؟ ۵

ور سرو نه قامت تو دیده است
او را کشش از چه سوی بالاست ۶

تا یافت بنفشه بوی زلفت
ما را همه میل سوی صحراست ۷

ما را چه ز باغ لاله و گل؟
از جام، غرض می مصفاست ۸

جز حسن و جمال تو نبیند
از گلشن و لاله هر که بیناست ۹