غزل ۱۶ - شوری ز شراب خانه برخاست

شوری ز شراب خانه برخاست
برخاست غریوی از چپ و راست ۱

تا چشم بتم چه فتنه انگیخت؟
کز هر طرفی هزار غوغاست ۲

تا جام لبش کدام می داد؟
کز جرعه‌اش هر که هست شیداست ۳

ساقی، قدحی، که مست عشقم
و آن باده هنوز در سر ماست ۴

آن نعرهٔ شور هم‌چنان هست
وآن شیفتگی هنوز برجاست ۵

کارم، که چو زلف توست در هم
بی‌قامت تو نمی‌شود راست ۶

مقصود تویی مرا ز هستی
کز جام، غرض می مصفاست ۷

آیینهٔ روی توست جانم
عکس رخ تو درو هویداست ۸

گل رنگ رخ تو دارد ، ارنه
رنگ رخش از پی چه زیباست ؟ ۹

ور سرو نه قامت تو دیده است
او را کشش از چه سوی بالاست؟ ۱۰

باغی است جهان، ز عکس رویت
خرم دل آن که در تماشاست ۱۱

در باغ همه رخ تو بیند
از هر ورق گل، آن که بیناست ۱۲

از عکس رخت دل عراقی
گلزار و بهار و باغ و صحراست ۱۳