هوش مصنوعی:
این شعر از عراقی بیانگر درد و رنج عاشقانه است. شاعر از مطرب میخواهد تا با نواختن آوازهای دردآلود، سوختگان و شیفتگان را به ناله وادارد. او از سوزش عشق و نبود یار همدم مینالد و درخواست جرعهای از جام عشق میکند تا از خود رها شود. شاعر آماده سوختن در راه عشق است و اگر یار نسازد، نوحهسرایی را آغاز میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است نیاز به بلوغ فکری و عاطفی داشته باشد.
غزل ۱۳۲ - ای مطرب درد، پرده بنواز
ای مطرب درد، پرده بنواز
هان! از سر درد در ده آواز ۱
تا سوختهای دمی بنالد
تا شیفتهای شود سرافراز ۲
هین! پرده بساز و خوش همی سوز
کان یار نشد هنوز دمساز ۳
دلدار نساخت، چون نسوزم؟
سوزم، چو نساخت محرم راز ۴
ماتم زدهام، چرا نگریم؟
محنت زدهام، چه میکنم ناز؟ ۵
ای یار، بساز تا بسوزم
یا با سوزم بساز و بنواز ۶
یک جرعه ز جام عشق در ده
تا بو که رهانیم ز خود باز ۷
ور سوختن من است رایت
من ساختهام، بسوز و بگداز ۸
گر یار نساخت، ای عراقی،
خیز از سر سوز نوحه آغاز ۹
در درد گریز، کوست همدم
با سوز بساز، کوست همساز ۱۰
هان! از سر درد در ده آواز ۱
تا سوختهای دمی بنالد
تا شیفتهای شود سرافراز ۲
هین! پرده بساز و خوش همی سوز
کان یار نشد هنوز دمساز ۳
دلدار نساخت، چون نسوزم؟
سوزم، چو نساخت محرم راز ۴
ماتم زدهام، چرا نگریم؟
محنت زدهام، چه میکنم ناز؟ ۵
ای یار، بساز تا بسوزم
یا با سوزم بساز و بنواز ۶
یک جرعه ز جام عشق در ده
تا بو که رهانیم ز خود باز ۷
ور سوختن من است رایت
من ساختهام، بسوز و بگداز ۸
گر یار نساخت، ای عراقی،
خیز از سر سوز نوحه آغاز ۹
در درد گریز، کوست همدم
با سوز بساز، کوست همساز ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۴۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۱ - بیدلی را بی سبب آزرده گیر
گوهر بعدی:غزل ۱۳۳ - چون تو کردی حدیث عشق آغاز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.