هوش مصنوعی: متن بالا بیانگر تأملات فلسفی و اخلاقی درباره‌ی عدالت، زمان، و زندگی است. شاعر از نادانی انسان در مورد عدالت و کینه سخن می‌گوید و از فلسفه و دین پاسخ روشنی نمی‌یابد. او به گذر سریع زمان و ناپایداری دنیا اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که انسان باید از زمان حال بهره ببرد و به آینده دل نبندد. همچنین، او از مشکلات مادی مانند کمبود هیزم، گندم و گوسفند شکایت می‌کند و از چرخش روزگار می‌نالد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم فلسفی و اخلاقی پیچیده‌ای است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناپایداری دنیا و تأملات درباره‌ی عدالت ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.

بخش ۱۳ - چنین دادخوانیم بر یزدگرد

چنین دادخوانیم بر یزدگرد
وگرکینه خوانیم ازین هفت گرد ۱

اگر خود نداند همی کین و داد
مرا فیلسوف ایچ پاسخ نداد ۲

وگر گفت دینی همه بسته گفت
بماند همی پاسخ اندر نهفت ۳

گرهیچ گنجست ای نیک رای
بیار ای و دل را به فردا مپای ۴

که گیتی همی بر تو بر بگذرد
زمانه دم ما همی‌بشمرد ۵

در خوردنت چیره کن برنهاد
اگر خود بمانی دهد آنک داد ۶

مرا دخل و خرج ار برابر بدی
زمانه مرا چون برادر بدی ۷

تگرگ آمدی امسال برسان مرگ
مرا مگر بهتر بدی از تگرگ ۸

در هیزم و گندم و گوسفند
ببست این برآورده چرخ بلند ۹

می‌آور که از روزمان بس نماند
چنین تا بود و برکس نماند ۱۰
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۱۲ - چو بشنید ماهوی بیدادگر
گوهر بعدی:بخش ۱۴ - کس آمد به ماهوی سوری بگفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.