غزل ۱۶۳ - هیهات! کزین دیار رفتم

هیهات! کزین دیار رفتم
ناکرده وداع یار رفتم ۱

چه سود قرار وصل جانان؟
اکنون که من از قرار رفتم ۲

چون خاک در تو بوسه دادم
با دیدهٔ اشکبار رفتم ۳

بگذاشتم، ای عزیز چون جان،
دل نزد تو یادگار رفتم ۴

زنهار! دل مرا نگه‌دار
چون من ز میان کار رفتم ۵

بردند به اضطرارم، ای دوست،
زین جا نه به اختیار رفتم ۶

غم خواره و مونسم تو بودی
بی‌مونس و غمگسار رفتم ۷

از خلق کریم تو ندیدم
یک عهد چو استوار، رفتم ۸

چون از لب تو نیافتم کام
ناکام به هر دیار رفتم ۹

نایافته مرهمی ز لطفت
دل خسته و جان فگار رفتم ۱۰

شکرانه بده، که از در تو
چون محنت روزگار رفتم ۱۱

تو خرم و شاد و کامران باش
کز شهر تو سوکوار رفتم ۱۲

در قصهٔ درد من نگه کن
بنگر که چگونه زار رفتم ۱۳