غزل ۲۷۵ - الا، قد طال عهدی بالوصال

الا، قد طال عهدی بالوصال
و مالی الصبر عن ذاک الجمال ۱

به وصلم دست گیر، ای دوست، آخر
به زیر پای هجرم چند مالی؟ ۲

یضیق من الفراق نطاق قلبی
و یشتاق الفؤاد الی الوصال ۳

چه خوش باشد که پیش از مرگ بینم!
نشسته با تو یکدم جای خالی ۴

فراقک لا یفارقنی زمانا
فمالی للجهر مولائی و مالی ۵

دلا، درمان مجو، با درد خو کن
بجای وصل هجران است، حالی ۶

اما ترثی لمکتئب حزین
یان من النوی طول اللیالی ۷

دلا، امیدوار وصل می‌باش
ز درد هجر آخر چند نالی؟ ۸

زمانا کنت لا ارضی بوصل
فصرت الان ارضی بالخیال ۹

به دل نزدیکی، ار چه دوری از چشم
دلم را چون همیشه در خیالی ۱۰

احن الیک و العبرات تجری
کما حق العطاش الی الزلال ۱۱

عراقی، تا به خود می‌جویی او را
یقین می‌دان که دربند محالی ۱۲