هوش مصنوعی:
این شعر از ناپایداری عمر و زودگذری زندگی سخن میگوید. گل صبحگاهی با باد صبا سخن میگوید و میریزد، و گل ده روزهای که سر برمیآورد، غنچه میشود، میشکفد و میریزد. این تصاویر نمادین، گذرا بودن زندگی و بیوفایی عمر را نشان میدهند.
رده سنی:
14+
این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی درباره گذر عمر و ناپایداری زندگی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهای طبیعی مانند گل و باد نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک معانی نهفته دارد.
رباعی ۱۱ - گل صبح دم از باد برآشفت و بریخت
گل صبح دم از باد برآشفت و بریخت
با باد صبا حکایتی گفت و بریخت ۱
بد عهدی عمر بین، که گل ده روزه
سر بر زد و غنچه گشت و بشکفت و بریخت ۲
با باد صبا حکایتی گفت و بریخت ۱
بد عهدی عمر بین، که گل ده روزه
سر بر زد و غنچه گشت و بشکفت و بریخت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰ - ای روی تو آرزوی دیرینهٔ ما
گوهر بعدی:رباعی ۱۲ - عشق تو ز دست ساقیان باده بریخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
