رباعی ۱ - با آنکه خوش آید از تو، ای یار، جفا رباعی ۲ - عیشی نبود چو عیش لولی و گدا رباعی ۳ - ای دوست، به دوستی قرینیم تو را رباعی ۴ - ای دوست، فتاد با تو حالی دل را رباعی ۵ - سودای تو کرد لاابالی دل را رباعی ۶ - تا با توام، از تو جان دهم آدم را رباعی ۷ - تا ظن نبری که مشکلی نیست مرا رباعی ۸ - دل بر تو نهم، زنم بداندیشان را رباعی ۹ - از بادهٔ عشق شد مگر گوهر ما؟ رباعی ۱۰ - ای روی تو آرزوی دیرینهٔ ما رباعی ۱۱ - گل صبح دم از باد برآشفت و بریخت رباعی ۱۲ - عشق تو ز دست ساقیان باده بریخت رباعی ۱۳ - ای جملهٔ خلق را ز بالا و ز پست رباعی ۱۴ - پیری ز خرابات برون آمد مست رباعی ۱۵ - گفتم: دل من، گفت که: خون کردهٔ ماست رباعی ۱۶ - ماییم که بی‌مایی ما مایهٔ ماست رباعی ۱۷ - آن دوستی قدیم ما چون گشته است؟ رباعی ۱۸ - در دام غمت دلم زبون افتاده است رباعی ۱۹ - هرگز بت من روی به کس ننموده است رباعی ۲۰ - معشوقه و عشق عاشقان یک نفس است رباعی ۲۱ - دل رفت بر کسی که بی‌ماش خوش است رباعی ۲۲ - عشق تو، که سرمایهٔ این درویش است رباعی ۲۳ - شوقی، که چو گل دل شکفاند، عشق است رباعی ۲۴ - بیمار توام، روی توام درمان است رباعی ۲۵ - این دورهٔ سالوس، که نتوان دانست رباعی ۲۶ - پرسیدم از آن کسی که برهان دانست: رباعی ۲۷ - کردیم هر آن حیله که عقل آن دانست رباعی ۲۸ - چشمم ز غم عشق تو خون باران است رباعی ۲۹ - اول قدم از عشق سر انداختن است رباعی ۳۰ - از گلشن جان بی‌خبری، خار این است رباعی ۳۱ - با حکم خدایی، که قضایش این است رباعی ۳۲ - هر چند که دل را غم عشق آیین است رباعی ۳۳ - ایزد، که جهان در کنف قدرت اوست رباعی ۳۴ - در دور شراب و جام و ساقی همه اوست رباعی ۳۵ - هر چند کباب دل و چشم تر هست رباعی ۳۶ - گردنده فلک دلیر و دیر است که هست رباعی ۳۷ - بی آنکه دو دیده بر جمالت نگریست رباعی ۳۸ - اندر ره عشق دی و کی پیدا نیست رباعی ۳۹ - ای دوست بیا، که بی تو آرامم نیست رباعی ۴۰ - دل سوختگان را خبر از عشق تو نیست رباعی ۴۱ - رخ عرضه کنیم، گوی: این زر سره نیست رباعی ۴۲ - عشق تو ز عالم هیولانی نیست رباعی ۴۳ - دیشب دل من خیال تو مهمان داشت رباعی ۴۴ - افسوس! که ایام جوانی بگذشت رباعی ۴۵ - دردا! که دلم خبر ز دلدار نیافت رباعی ۴۶ - عالم ز لباس شادیم عریان یافت رباعی ۴۷ - زنجیر سر زلف تو تاب از چه گرفت؟ رباعی ۴۸ - در عشق توام واقعه بسیار افتاد رباعی ۴۹ - چون سایهٔ دوست بر زمین می‌افتد رباعی ۵۰ - غم گرد دل پر هنران می‌گردد رباعی ۵۱ - از بخت به فریادم و از چرخ به درد رباعی ۵۲ - گر من روزی ز خدمتت گشتم فرد رباعی ۵۳ - نرگس، که ز سیم بر سر افسر دارد رباعی ۵۴ - حسنت به ازل نظر چو در کارم کرد رباعی ۵۵ - دل در غم تو بسی پریشانی کرد رباعی ۵۶ - بازم غم عشق یار در کار آورد رباعی ۵۷ - دل در طلبت هر دو جهان می‌بازد رباعی ۵۸ - آنجا که تویی عقل کجا در تو رسد؟ رباعی ۵۹ - مسکین دل من! که بی‌سرانجام بماند رباعی ۶۰ - از روز وجودم شفقی بیش نماند رباعی ۶۱ - یک عالم از آب و گل بپرداخته‌اند رباعی ۶۲ - در سابقه چون قرار عالم دادند رباعی ۶۳ - زان پیش که این چرخ معلا کردند رباعی ۶۴ - بی روی تو عاشقت رخ گل چه کند؟ رباعی ۶۵ - هر کتب خرد، که هست، اگر برخوانند رباعی ۶۶ - قومی هستند، کز کله موزه کنند رباعی ۶۷ - در کوی تو عاشقان درآیند و روند رباعی ۶۸ - ملک دو جهان را به طلبکار دهند رباعی ۶۹ - دل جز به دو زلف مشکبارش ندهند رباعی ۷۰ - در بند گره‌گشای می‌باید بود رباعی ۷۱ - مازار کسی، کز تو گزیرش نبود رباعی ۷۲ - ای جان من، از دل خبرت نیست، چه سود؟ رباعی ۷۳ - حاشا! که دل از خاک درت دور شود رباعی ۷۴ - دل دیدن رویت به دعا می‌خواهد رباعی ۷۵ - ای از کرمت مصلح و مفسد به امید رباعی ۷۶ - یاری که نکو بخشد و بد بخشاید رباعی ۷۷ - عالم ز لباس شادیم عریان دید رباعی ۷۸ - این عمر، که برده‌ای تو بی‌یار بسر رباعی ۷۹ - افتاد مرا با سر زلفین تو کار رباعی ۸۰ - اندیشهٔ عشقت دم سرد آرد بار رباعی ۸۱ - در واقعهٔ مشکل ایام نگر رباعی ۸۲ - ای در طلب تو عالمی در شر و شور رباعی ۸۳ - اندر همه عمر خود شبی وقت نماز رباعی ۸۴ - دل ز آرزوی تو بی‌قرار است هنوز رباعی ۸۵ - بیزار شد از من شکسته همه کس رباعی ۸۶ - ای دل، سر و کار با کریم است، مترس رباعی ۸۷ - ای دل، قلم نقش معما می‌باش رباعی ۸۸ - امشب چو جمال داده‌ای خب می‌باش رباعی ۸۹ - آمد به سر کوی تو مسکین درویش رباعی ۹۰ - در دل همه خار غم شکستیم دریغ! رباعی ۹۱ - حاشا! که کند دل به دگر جا منزل رباعی ۹۲ - خاک سر کوی آن بت مشکین خال رباعی ۹۳ - در کوی خرابات نه نو آمده‌ام رباعی ۹۴ - ای جان و جهان، تو را ز جان می‌طلبم رباعی ۹۵ - عمری است که در کوی خرابی رفتم رباعی ۹۶ - ای یار رخ تو کرده هر دم شادم رباعی ۹۷ - آن وصل تو باز، آرزو می‌کندم رباعی ۹۸ - بی روی تو، ای دوست، به جان در خطرم رباعی ۹۹ - دل نزد تو است، اگر چه دوری ز برم رباعی ۱۰۰ - دل پیشکش نرگس مستت آرم رباعی ۱۰۱ - امشب نظری به روی ساقی دارم رباعی ۱۰۲ - امشب نظری بروی ساقی دارم رباعی ۱۰۳ - ای دوست، بیا، که با تو باقی دارم رباعی ۱۰۴ - در سر هوس شراب و ساقی دارم رباعی ۱۰۵ - جانا، ز دل ار کباب خواهی، دارم رباعی ۱۰۶ - اندر غم تو نگار، همچون نارم رباعی ۱۰۷ - یارب، به تو در گریختم بپذیرم رباعی ۱۰۸ - چون قصهٔ هجران و فراق آغازم رباعی ۱۰۹ - بگذار، اگر چه رندم و اوباشم رباعی ۱۱۰ - پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم رباعی ۱۱۱ - با نفس خسیس در نبردم، چه کنم؟ رباعی ۱۱۲ - آوازهٔ حسنت از جهان می‌شنوم رباعی ۱۱۳ - آزاده دلی ز خویشتن می‌خواهم رباعی ۱۱۴ - در عشق تو زارتر ز موی تو شدیم رباعی ۱۱۵ - وقت است که بر لاله خروشی بزنیم رباعی ۱۱۶ - امروز به شهر دل پریشان ماییم رباعی ۱۱۷ - چون درد نداری، ای دل سرگردان رباعی ۱۱۸ - هر دم شب هجران تو، ای جان و جهان رباعی ۱۱۹ - هر شب به سر کوی تو آیم به فغان رباعی ۱۲۰ - تا چند مرا به دست هجران دادن؟ رباعی ۱۲۱ - هان! راز دل خستهٔ ما فاش مکن رباعی ۱۲۲ - خورشید رخا، ز بنده تحویل مکن رباعی ۱۲۳ - ای نفس خسیس، رو تباهی می‌کن رباعی ۱۲۴ - آخر بدمد صبح امید از شب من رباعی ۱۲۵ - ای یاد تو آفت سکون دل من رباعی ۱۲۶ - ای دل، پس زنجیر تو دیوانه نشین رباعی ۱۲۷ - گر زانکه بود دل مجاهد با تو رباعی ۱۲۸ - ای مایهٔ اصل شادمانی غم تو رباعی ۱۲۹ - ای زندگی تو و توانم همه تو رباعی ۱۳۰ - آن کیست که بی‌جرم و گنه زیست؟ بگو رباعی ۱۳۱ - در عشق تو بی‌تو چون توان زیست؟ بگو رباعی ۱۳۲ - دارم دلکی به تیغ هجران خسته رباعی ۱۳۳ - چندن که خم باده‌پرست است بده رباعی ۱۳۴ - دل در طلب دنیی دون هیچ منه رباعی ۱۳۵ - آنم که توام ز خاک برداشته‌ای رباعی ۱۳۶ - ای لطف تو دستگیر هر بی‌سر و پای رباعی ۱۳۷ - پیری بدر آمد ز خرابات فنای رباعی ۱۳۸ - عشقی نبود چو عشق لولی و گدای رباعی ۱۳۹ - عیشی نبود چو عیش لولی و گدای رباعی ۱۴۰ - نی بر سر کوی تو دلم یافته جای رباعی ۱۴۱ - ای کاش! به سوی وصل راهی بودی رباعی ۱۴۲ - با یار به بوستان شدم رهگذری رباعی ۱۴۳ - نی کرده شبی بر سر کویت گذری رباعی ۱۴۴ - بردی دلم، ای ماهرخ بازاری رباعی ۱۴۵ - چون در دلت آن بود که گیری یاری رباعی ۱۴۶ - ای منزل دوست، خوش هوایی داری رباعی ۱۴۷ - در عشق، اگر بسی ملامت ببری رباعی ۱۴۸ - از آتش غم چند روانم سوزی؟ رباعی ۱۴۹ - هر لحظه ز چهره آتشی افروزی رباعی ۱۵۰ - هم دل به دلستانت رساند روزی رباعی ۱۵۱ - آیا خبرت شود عیانم روزی؟ رباعی ۱۵۲ - ای کرده به من غم تو بیداد بسی رباعی ۱۵۳ - گر شهره شوی به شهر شرالناسی رباعی ۱۵۴ - چون خاک زمین اگر عناکش باشی رباعی ۱۵۵ - ای کاش! بدانمی که من کیستمی؟ رباعی ۱۵۶ - گر مونس و همدمی دمی یافتمی رباعی ۱۵۷ - گر من به صلاح خویش کوشان بدمی رباعی ۱۵۸ - حال من خستهٔ گدا می‌دانی رباعی ۱۵۹ - در عشق ببر از همه، گر بتوانی رباعی ۱۶۰ - گفتم که: اگر چه آفت جان منی رباعی ۱۶۱ - ای کرده غمت با دل من روی به روی رباعی ۱۶۲ - تو واقف اسرار من آنگاه شوی رباعی ۱۶۳ - هر بوی که از مشک و قرنفل شنوی رباعی ۱۶۴ - ای لطف تو دستگیر هر رسوایی