هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر عشق و وابستگی عمیق به معشوق است که در آن شاعر از بیپناهی و نیاز خود به بخشش معشوق سخن میگوید. او تنها راه نجات را در بندگی و عشق به معشوق میداند و از رنج شبانهاش با اشکهای بیپایان میگوید.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق تر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
رباعی ۷۱ - مازار کسی، کز تو گزیرش نبود
مازار کسی، کز تو گزیرش نبود
جز بندگی تو در ضمیرش نبود ۱
بخشای بر آن کسی، که هر شب تا روز
جز آب دو دیده دستگیرش نبود ۲
جز بندگی تو در ضمیرش نبود ۱
بخشای بر آن کسی، که هر شب تا روز
جز آب دو دیده دستگیرش نبود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۷۰ - در بند گرهگشای میباید بود
گوهر بعدی:رباعی ۷۲ - ای جان من، از دل خبرت نیست، چه سود؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
