هوش مصنوعی:
شاعر از خستگی و درد دل خود میگوید و از مخاطب میپرسد که آیا راه درمان این دردها را میداند. او از ناگفته ماندن رنجهایش میگوید، در حالی که مخاطبش از تمام حال او آگاه است.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مضامین عاطفی و غمگین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. درک عمیقتر احساسات و دردهای عاطفی معمولاً برای سنین بالاتر مناسب است.
رباعی ۱۵۸ - حال من خستهٔ گدا میدانی
حال من خستهٔ گدا میدانی
وین درد دل مرا دوا میدانی ۱
با تو چه کنم قصهٔ درد دل ریش؟
ناگفته چو جمله حال ما میدانی ۲
وین درد دل مرا دوا میدانی ۱
با تو چه کنم قصهٔ درد دل ریش؟
ناگفته چو جمله حال ما میدانی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵۷ - گر من به صلاح خویش کوشان بدمی
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۹ - در عشق ببر از همه، گر بتوانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
