هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و رنج عشق و جدایی می‌پردازد. شاعر از غم عشق، گدازش جسم، اشک چشم، ناله‌ی جان و سوزش دل سخن می‌گوید. او تفاوت میان رنج خود و دیگران را بیان می‌کند و اشاره می‌کند که عشق در ابتدا سخت به نظر می‌رسد، اما با گذر زمان، همه‌ی مشکلات آسان می‌شوند. در پایان، شاعر از کشته شدن بی‌گناه خود و تأثر قاتل سخن می‌گوید و از خالی ماندن منزل سلمی و باقی ماندن حکایت‌ها بر در و دیوار یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد عشق، رنج و مرگ ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

غزل ۵۴ - غم عشق نکویان چون کند در سینه‌ای منزل

غم عشق نکویان چون کند در سینه‌ای منزل
گدازد جسم و گرید چشم و نالد جان و سوزد دل ۱

دل محمل نشین مشکل درون محمل آساید
هزاران خسته جان افشان و خیزان از پی محمل ۲

میان ما بسی فرق است ای همدرد دم درکش
تو خاری داری اندر پا و من پیکانی اندر دل ۳

نه بال و پر زند هنگام جان دادن ز بیتابی
که می‌رقصد ز شوق تیر او در خاک و خون بسمل ۴

در اول عشق مشکل‌تر ز هر مشکل نمود اما
ازین مشکل در آخر بر من آسان گشت هر مشکل ۵

به ناحق گرچه زارم کشت این بس خونبهای من
که بعد از کشتنم آهی برآمد از دل قاتل ۶

ز سلمی منزل سلمی تهی مانده است و هاتف را
حکایت‌هاست باقی بر در و دیوار آن منزل ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۹۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۳ - سرو قدی که بود دیدهٔ دلها به رهش
گوهر بعدی:غزل ۵۵ - کرده‌است یا قاصد نهان مکتوب جانان در بغل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.