هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر از عشق، میخانه، و رازهای هستی سخن می‌گوید. او زاهد را به میخانه دعوت می‌کند تا رازهای عالم را از نی و چنگ بشنود و تأکید می‌کند که عشق راهی پر از بستگی‌ها و گشایش‌هاست و نباید از مشکلات راه دلسرد شد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به می و میخانه ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر نامناسب باشد.

غزل ۷۱ - منم آن رند قدح نوش که از کهنه و نو

منم آن رند قدح نوش که از کهنه و نو
باشدم خرقه‌ای آنهم به خرابات گرو ۱

زاهد آن راز که جوید ز کتاب و سنت
گو به میخانه در آی و ز نی و چنگ شنو ۲

راز کونین به میخانه شود زان روشن
که فتاده‌است به جام از رخ ساقی پرتو ۳

چه کند کوه کن دلشده با غیرت عشق
گر نه بر فرق زند تیشه ز رشک خسرو ۴

هر طرف غول نوا خوان جرس جنبانی است
در ره عشق به هر زمزمه از راه مرو ۵

منزل آنجاست درین بادیه کز پا افتی
در ره عشق همین است غرض از تک و دو ۶

بستگی‌ها به ره عشق و گشایش‌ها هست
بسته شد هاتف اگر کار تو دلتنگ مشو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۶۴۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۰ - آن کمان ابرو کند چون میل تیرانداختن
گوهر بعدی:غزل ۷۲ - گردد کسی کی کامیاب از وصل یاری همچو تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.