هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از دردهای نهان و عشق نافرجام خود می‌گوید. او آرزو می‌کند که معشوق با توجه و محبت خود، دردهایش را تسکین دهد. شاعر از ناله‌های بی‌فایده و امیدهای بربادرفته می‌گوید و اظهار می‌کند که تنها لطف معشوق می‌تواند او را از این دردها نجات دهد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و استعاره‌های ادبی ممکن است برای سنین پایینتر قابل فهم نباشد.

غزل - چه شود اگر که بری ز دل همه دردهای نهانیم ...

چه شود اگر که بری ز دل همه دردهای نهانیم
به کرشمه‌های نهانی و به تفقدات زبانیم ۱

نه به ناز تکیه کند گلی نه به ناله دلشده بلبلی
تو اگر به طرف چمن دمی بنشینی و بنشانیم ۲

ز غم تو خون دل ناتوان، ز جفات رفته ز تن توان
به لب است جان و تو هر زمان، ستمی ز نو برسانیم ۳

ز سحاب لطف تو گر نمی، برسد به نخل امید من
نه طمع ز ابر بهاری و نه زیان ز باد خزانیم ۴

بودم چو رشحه دلی غمین، الم و فراق تو در کمین
نشوی به درد و الم قرین، گر از این الم برهانیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۵۳۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:از یک غزل
گوهر بعدی:نامشخص
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.