هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از عشق و مستی روحانی سخن میگوید، که در آن عقل در برابر جذبههای معشوق دیوانه میشود. او از تأثیر عمیق معشوق بر خود میگوید که مانند آتش و شمع، وجودش را روشن کرده است.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مضامین عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای درک کامل، نیاز به بلوغ فکری و شناخت ادبیات کلاسیک داشته باشد.
رباعی ۱۱۹ - زان می خوردم که روح پیمانهٔ اوست
زان می خوردم که روح پیمانهٔ اوست
زان مست شدم که عقل دیوانهٔ اوست ۱
دودی به من آمد آتشی با من زد
زان شمع که آفتاب پروانهٔ اوست ۲
زان مست شدم که عقل دیوانهٔ اوست ۱
دودی به من آمد آتشی با من زد
زان شمع که آفتاب پروانهٔ اوست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۸ - عقرب سر زلف یار و مه پیکر اوست
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۰ - آن مه که وفا و حسن سرمایهٔ اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
