هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از دل و جان خود می‌پرسد که صبر و زیبایی‌های ظاهری چه فایده‌ای دارد وقتی که دوست را ندیده‌ای. همچنین از چشم خود به دلیل نادیدن حال دوست انتقاد می‌کند.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

رباعی ۱۳۶ - ای دل همه خون شوی شکیبایی چیست

ای دل همه خون شوی شکیبایی چیست
وی جان بدرآ اینهمه رعنایی چیست ۱

ای دیده چه مردمیست شرمت بادا
نادیده به حال دوست بینایی چیست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۳۵ - می‌گفتم یار و می‌ندانستم کیست
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۷ - اندر همه دشت خاوران گر خاریست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.