هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از غم و اندوه خود میگوید که در بستر غم شب را به سر برده و تمام غمهای جهان را فراموش کرده است. دوستانش درد او را شنیدند، اما تنها یاری که تأثیری بر او گذاشت، کسی بود که واقعاً به حرفهایش گوش داد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نسبتاً بالایی نیاز دارد. همچنین، اشعار کلاسیک فارسی معمولاً برای نوجوانان و بزرگسالان قابلدرکتر هستند.
رباعی ۲۷۷ - زان ناله که در بستر غم دوشم بود
زان ناله که در بستر غم دوشم بود
غمهای جهان جمله فراموشم بود ۱
یاران همه درد من شنیدند ولی
یاری که درو کرد اثر گوشم بود ۲
غمهای جهان جمله فراموشم بود ۱
یاران همه درد من شنیدند ولی
یاری که درو کرد اثر گوشم بود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۷۶ - آن کس که زروی علم و دین اهل بود
گوهر بعدی:رباعی ۲۷۸ - هر چند که جان عارف آگاه بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
