هوش مصنوعی:
شاعر از ترس فراموش شدن محبتش در لحظات پایانی عمر و در بستر مرگ میترسد و از خداوند میخواهد که او را با افراد بیدرد همنشین نکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر برای درک و ارتباط نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
رباعی ۲۹۰ - روزی که چراغ عمر خاموش شود
روزی که چراغ عمر خاموش شود
در بستر مرگ عقل مدهوش شود ۱
با بی دردان مکن خدایا حشرم
ترسم که محبتم فراموش شود ۲
در بستر مرگ عقل مدهوش شود ۱
با بی دردان مکن خدایا حشرم
ترسم که محبتم فراموش شود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۸۹ - در دل همه شرک و روی بر خاک چه سود
گوهر بعدی:رباعی ۲۹۱ - گر دشمن مردان همگی حرق شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
