هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و درد فراق سخن میگوید و آرزو میکند که با دوختن سینهاش، از غمهای معشوق آسوده شود.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، زبان شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
رباعی ۲۹۴ - آن رشته که بر لعل لبت سوده شود
آن رشته که بر لعل لبت سوده شود
وز نوش دهانت اشک آلوده شود ۱
خواهم که بدین سینهٔ چاکم دوزی
شاید که زغمهای تو آسوده شود ۲
وز نوش دهانت اشک آلوده شود ۱
خواهم که بدین سینهٔ چاکم دوزی
شاید که زغمهای تو آسوده شود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۹۳ - یا رب برهانیم ز حرمان چه شود
گوهر بعدی:رباعی ۲۹۵ - روزی که جمال دلبرم دیده شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
