هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که هر دری که از دریای اشکهایش به کنار میافتد، مانند گوهری در رشتهجانش میکشد. او حتی اگر تسبیح به دست بگیرد، تنها برای شمردن نفسهایش در فراق یار است و نه برای ذکر گفتن.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و شناخت ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
رباعی ۳۲۳ - هر در که ز بحر اشکم افتد به کنار
هر در که ز بحر اشکم افتد به کنار
در رشتهٔ جان خود کشم گوهروار ۱
گیرم به کفش چو سبحه در فرقت یار
یعنی که نمیزنم نفس جز بشمار ۲
در رشتهٔ جان خود کشم گوهروار ۱
گیرم به کفش چو سبحه در فرقت یار
یعنی که نمیزنم نفس جز بشمار ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۲۲ - سر رشته دولت ای برادر به کف آر
گوهر بعدی:رباعی ۳۲۴ - یا رب بگشا گره ز کار من زار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
