هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر بیان میکند که از فضل و عدل الهی هراسی ندارد و خود را مشتی خاک میداند که از مشتی خاک (خدا) نمیترسد. او بارها از صانع پاک طلب میکند و خود را ناچیز میشمارد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص و عمیق نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۳۸۸ - گر فضل کنی ندارم از عالم باک
گر فضل کنی ندارم از عالم باک
ور عدل کنی شوم به یک باره هلاک ۱
روزی صدبار گویم ای صانع پاک
مشتی خاکم چه آید از مشتی خاک ۲
ور عدل کنی شوم به یک باره هلاک ۱
روزی صدبار گویم ای صانع پاک
مشتی خاکم چه آید از مشتی خاک ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۸۷ - دامان غنای عشق پاک آمد پاک
گوهر بعدی:رباعی ۳۸۹ - یا من بک حاجتی و روحی بیدیک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
