هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از گل لاله به عنوان نماد عشق و اشک عاشقان یاد می‌کند و آن را به چهرهٔ معشوق تشبیه می‌کند. این تصاویر زیبا و عاشقانه، حالات درونی شاعر را منعکس می‌کنند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. درک این شعر نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات غنی فارسی دارد.

رباعی ۴۰۱ - می‌رست زدشت خاوران لالهٔ آل

می‌رست زدشت خاوران لالهٔ آل
چون دانهٔ اشک عاشقان در مه و سال ۱

بنمود چو روی دوست از پرده جمال
چون صورت حال من شدش صورت حال ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۴۰۰ - ای چارده ساله مه که در حسن و جمال
گوهر بعدی:رباعی ۴۰۲ - یا رب به علی بن ابی طالب و آل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.