هوش مصنوعی:
شاعر از گناهان خود اعتراف کرده و به عفو و بخشش الهی امید بسته است. او به وعدهی خداوند مبنی بر یاری رساندن در روز درماندگی اشاره میکند و اظهار میدارد که از این درماندهتر وجود ندارد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و مفاهیم دینی دارد.
رباعی ۴۱۶ - گر من گنه جمله جهان کردستم
گر من گنه جمله جهان کردستم
عفو تو امیدست که گیرد دستم ۱
گفتی که به روز عجز دستت گیرم
عاجزتر ازین مخواه کاکنون هستم ۲
عفو تو امیدست که گیرد دستم ۱
گفتی که به روز عجز دستت گیرم
عاجزتر ازین مخواه کاکنون هستم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۶۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۱۵ - بستم دم مار و دم عقرب بستم
گوهر بعدی:رباعی ۴۱۷ - تب را شبخون زدم در آتش کشتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
