هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از رابطهٔ عاشقانهٔ خود و معشوق به عنوان پرگاری یاد میکند که با وجود دو سر (دو نفر)، یک تن (یک روح) هستند. آنها مانند پرگار بر نقطهای روانند و در پایان کار، دوباره به هم میپیوندند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای درک کامل، نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ بیشتری داشته باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند پرگار و نقطه، ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
رباعی ۴۸۷ - جانا من و تو نمونهٔ پرگاریم
جانا من و تو نمونهٔ پرگاریم
سر گر چه دو کردهایم یک تن داریم ۱
بر نقطه روانیم کنون چون پرگار
در آخر کار سر بهم باز آریم ۲
سر گر چه دو کردهایم یک تن داریم ۱
بر نقطه روانیم کنون چون پرگار
در آخر کار سر بهم باز آریم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۸۶ - ما طی بساط ملک هستی کردیم
گوهر بعدی:رباعی ۴۸۸ - ما با می و مستی سر تقوی داریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
