هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به شمع (معشوق) خطاب میکند و از عشق و اشتیاق خود به او میگوید. او از ستمدیده بودن خود سخن میگوید و بیان میکند که دلش پر از عکس معشوق شده است، اما با این حال از نگاه معشوق محروم است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
رباعی ۵۹۰ - ای شمع دلم قامت سنجیدهٔ تو
ای شمع دلم قامت سنجیدهٔ تو
وصل تو حیوت این ستمدیدهٔ تو ۱
چون آینه پر شد دلم از عکس رخت
سویت نگرم ولیک از دیدهٔ تو ۲
وصل تو حیوت این ستمدیدهٔ تو ۱
چون آینه پر شد دلم از عکس رخت
سویت نگرم ولیک از دیدهٔ تو ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۸۹ - درد دل من دواش میدانی تو
گوهر بعدی:رباعی ۵۹۱ - من میشنوم که می نبخشایی تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
