هوش مصنوعی: شاعر بیان می‌کند که تنها تحفه‌ای که می‌توان به دوست تقدیم کرد، جان است و بدون درد عشق، نمی‌توان نام درمان بر آن نهاد. او تأکید می‌کند که بدون درد دوست، ناله‌ها بی‌معناست و سکوت بهتر از بیان درد بدون احساس واقعی است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

رباعی ۶۵۷ - ای دل بر دوست تحفه جز جان نبری

ای دل بر دوست تحفه جز جان نبری
دردت چو دهند نام درمان نبری ۱

بی درد ز درد دوست نالان گشتی
خاموش که عرض دردمندان نبری ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۶۵۶ - چون گل به گلاب شسته رویی داری
گوهر بعدی:رباعی ۶۵۸ - پیوسته تو دل ربوده‌ای معذوری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.