هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساس تنهایی و غم خود در بیابان زندگی سخن میگوید. او اشکهایش را به بارانی تشبیه میکند که مدام از چشمانش جاری است و بیان میکند که هرچند بیمار نیست، اما درد و نالههایش پایانناپذیر است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
دوبیتی ۶۹ - بی ته سر در بیابانم شو و روز
بی ته سر در بیابانم شو و روز
سرشک از دیده بارانم شو و روز ۱
نه بیمارم که جایم میکری درد
همی دانم که نالانم شو و روز ۲
سرشک از دیده بارانم شو و روز ۱
نه بیمارم که جایم میکری درد
همی دانم که نالانم شو و روز ۲
قالب: دوبیتی
تعداد ابیات: ۲
۵۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۶۸ - مو که سر در بیابانم شو و روز
گوهر بعدی:دوبیتی ۷۰ - غم و درد مو از عطار واپرس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
