هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از خود به عنوان فردی فقیر و بی‌سر و سام یاد می‌کند که نه برای آخرت کاری کرده و نه برای دنیا. او خود را مانند شمعی سوزان و بی‌سر و مانند درخت خرمایی بی‌برگ توصیف می‌کند که خشکیده است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و یأس‌آلود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری بیشتری دارد.

دوبیتی ۹۷ - من آن مسکین تذروبی پرستم

من آن مسکین تذروبی پرستم
من آن سوزنده شمع بی‌سرستم ۱

نه کار آخرت کردم نه دنیا
یکی خشکیده نخل بی‌برستم ۲
قالب: دوبیتی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۵۳۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:دوبیتی ۹۶ - مو آن بحرم که در ظرف آمدستم
گوهر بعدی:دوبیتی ۹۸ - به روی دلبری گر مایلستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.