هوش مصنوعی:
این متن به موضوعات معنوی و اخلاقی مانند روزه، عید، توبه، رندی، و زهدفروشی میپردازد. شاعر از بادهنوشی بیریا و رهایی از زهدفروشی ریاکارانه سخن میگوید و بر اهمیت صداقت و دوری از نفاق تأکید میکند. همچنین، به نقد رفتارهای ریاکارانه و تأکید بر زندگی بیعیب و نقص اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند بادهنوشی و نقد رفتارهای اجتماعی نیازمند سطحی از بلوغ فکری است.
غزل ۲۰ - روزه یک سو شد و عید آمد و دلها برخاست
روزه یکسو شد و عید آمد و دلها برخاست
می ز خُمخانه بهجوش آمد و می باید خواست ۱
نوبهٔ زهدفروشانِ گرانجان بگذشت
وقتِ رندی و طرب کردنِ رندان پیداست ۲
چه ملامت بُوَد آن را که چنین باده خورَد؟
این چه عیب است بدین بیخردی؟ وین چه خطاست؟ ۳
بادهنوشی که در او روی و ریایی نَبُوَد
بهتر از زهدفروشی که در او روی و ریاست ۴
ما نه رندانِ ریاییم و حریفانِ نفاق
آنکه او عالِم سِرّ است، بدین حال گواست ۵
فرضِ ایزد بگزاریم و به کس بد نکنیم
وان چه گویند روا نیست، نگوییم رواست ۶
چه شود گر من و تو چند قدح باده خوریم؟
باده از خونِ رزان است، نه از خون شماست ۷
این چه عیب است کز آن عیب، خلل خواهد بود؟
ور بُوَد نیز چه شد؟ مردم بیعیب کجاست؟ ۸
می ز خُمخانه بهجوش آمد و می باید خواست ۱
نوبهٔ زهدفروشانِ گرانجان بگذشت
وقتِ رندی و طرب کردنِ رندان پیداست ۲
چه ملامت بُوَد آن را که چنین باده خورَد؟
این چه عیب است بدین بیخردی؟ وین چه خطاست؟ ۳
بادهنوشی که در او روی و ریایی نَبُوَد
بهتر از زهدفروشی که در او روی و ریاست ۴
ما نه رندانِ ریاییم و حریفانِ نفاق
آنکه او عالِم سِرّ است، بدین حال گواست ۵
فرضِ ایزد بگزاریم و به کس بد نکنیم
وان چه گویند روا نیست، نگوییم رواست ۶
چه شود گر من و تو چند قدح باده خوریم؟
باده از خونِ رزان است، نه از خون شماست ۷
این چه عیب است کز آن عیب، خلل خواهد بود؟
ور بُوَد نیز چه شد؟ مردم بیعیب کجاست؟ ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۸۱۳
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹ - ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست
گوهر بعدی:غزل ۲۱ - دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
