هوش مصنوعی:
شاعر از بیقراری و بیاختیاری خود در برابر عشق سخن میگوید و خود را مانند گلی میداند که باد بهاری آن را پرورده و به کوه و دشت و صحرا میکشاند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاری است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
دوبیتی ۳۲۸ - به مو واجی چرا ته بیقراری
به مو واجی چرا ته بیقراری
چو گل پروردهٔ باد بهاری ۱
چرا گردی به کوه و دشت و صحرا
به جان او ندارم اختیاری ۲
چو گل پروردهٔ باد بهاری ۱
چرا گردی به کوه و دشت و صحرا
به جان او ندارم اختیاری ۲
قالب: دوبیتی
تعداد ابیات: ۲
۴۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۳۲۷ - از آن روزیکه ما را آفریدی
گوهر بعدی:دوبیتی ۳۲۹ - همه روزم فغان و بیقراری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
