هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان عاشقی است که در عشق معشوق خود سوزان و گدازان است. او خود را مانند بلبلی می‌داند که در انتظار شکفتن گل است، یا عودی که در آتش می‌سوزد. شاعر از غم و جفای معشوق می‌نالد، اما عشق را با تمام رنج‌هایش می‌پذیرد. او خود را بینیاز از دنیا و مادیات معرفی می‌کند و تنها عشق را می‌ستاید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر وجود دارد که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از تصاویر و استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

غزل

دلا در عشق تو صد دفترستم
که صد دفتر ز کونین ازبرستم ۱

منم آن بلبل گل ناشکفته
که آذر در ته خاکسترستم ۲

دلم سوجه ز غصه وربریجه
جفای دوست را خواهان ترستم ۳

مو آن عودم میان آتشستان
که این نه آسمانها مجمرستم ۴

شد از نیل غم و ماتم دلم خون
بچهره خوشتر از نیلوفرستم ۵

درین آلاله در کویش چو گلخن
به داغ دل چو سوزان اخگرستم ۶

نه زورستم که با دشمن ستیزم
نه بهر دوستان سیم و زرستم ۷

ز دوران گرچه پر بی جام عیشم
ولی بی دوست خونین ساغرستم ۸

چرم دایم درین مرز و درین کشت
که مرغ خوگر باغ و برستم ۹

منم طاهر که از عشق نکویان
دلی لبریز خون اندر برستم ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۶۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر بعدی:قصیده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.