هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و اضطراب ناشی از آن سخن میگوید. شاعر از بیقراری و آشفتگی خود در میدان عشق مینالد و از تشبیهاتی مانند مرغ وحشی در قفس و اضطراب ناشی از عشق استفاده میکند. همچنین، به نقش موسیقی و شراب عشق در تسکین دردها اشاره میکند و در پایان، از بیاعتنایی جهان به رفتن عزیزان ابراز تاسف میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و اضطرابهای ناشی از آن، همراه با استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده، برای درک بهتر به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد که معمولاً از سن 16 سالگی به بعد در افراد شکل میگیرد.
غزل ۳۱۹ - عقل در میدان عشق آهسته میراند فرس
عقل در میدان عشق آهسته میراند فرس
وز سم آتش میجهاند توسن تند هوس ۱
آن چنانم مضطرب کز من گران لنگریست
در ره صرصر غبار و بر سر گرداب خس ۲
حال دل در سینه صد چاک من دانی اگر
دیده باشی اضطراب مرغ وحشی در قفس ۳
بشکن ای مطرب که مجنونان لیلی دوست را
ساز ز آواز حدی میباید و بانگ جرس ۴
گر خورند آب به قابس میکنند آخر از آن
آن چه نتوان کرد زان بس باده عشق است و بس ۵
رشتهٔ جان شد چنان باریک کاندر جسم زار
بگسلد صد جا اگر پیوند یابد با نفس ۶
گر سگ کویش دهد یک بارم آواز از قفا
از شعف رویم بماند تا قیامت باز پس ۷
میتواند راندم زین شکرستان هرگه او
ذوق شیرینی تواند بردن از طبع مگس ۸
حیف کز دنیا برون شد محتشم وز هیچ جا
حیف و افسوسی نیامد بر زبان هیچ کس ۹
وز سم آتش میجهاند توسن تند هوس ۱
آن چنانم مضطرب کز من گران لنگریست
در ره صرصر غبار و بر سر گرداب خس ۲
حال دل در سینه صد چاک من دانی اگر
دیده باشی اضطراب مرغ وحشی در قفس ۳
بشکن ای مطرب که مجنونان لیلی دوست را
ساز ز آواز حدی میباید و بانگ جرس ۴
گر خورند آب به قابس میکنند آخر از آن
آن چه نتوان کرد زان بس باده عشق است و بس ۵
رشتهٔ جان شد چنان باریک کاندر جسم زار
بگسلد صد جا اگر پیوند یابد با نفس ۶
گر سگ کویش دهد یک بارم آواز از قفا
از شعف رویم بماند تا قیامت باز پس ۷
میتواند راندم زین شکرستان هرگه او
ذوق شیرینی تواند بردن از طبع مگس ۸
حیف کز دنیا برون شد محتشم وز هیچ جا
حیف و افسوسی نیامد بر زبان هیچ کس ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۸ - بزم کین آرا و در ساغر می بیداد ریز
گوهر بعدی:غزل ۳۲۰ - با من از ابنای عالم دلبری مانده است و بس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.