خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از محتشم کاشانی، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، جدایی، رنج‌های عاشقانه، و امید به وصال می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که جام می را پر کند تا غم‌ها از بین برود و از عشق و محبت سخن می‌گوید. همچنین، به داستان‌های عاشقانه‌ای مانند لیلی و مجنون اشاره می‌کند و از رنج‌های عشق و دوری می‌نالد.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و ارجاع به داستان‌های ادبی مانند لیلی و مجنون ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

ساقیا چون جام جمشیدی پر از می میکنی
گرنه این دم فکر برگی میکنی کی میکنی

من نه آنم کز تو پیوند محبت بگسلم
بند بندم گر به تیغ قهر چون نی میکنی

آنچه در دل بردن از لطف دمادم می‌کنند
این فسون‌سازان تو از جور پیاپی می‌کنی

سر به صحرا می‌دهی ای قبلهٔ لیلی و شان
هرکه را مجنون صفت آواره از حی میکنی

ساقیا طی کن بساط غم در آن بحر نشاط
کز نم فیضش گذار از حاتم طی میکنی

محمل لیلی به سرعت می‌بری ای ساربان
گر بدانی حال مجنون ناقه را پی میکنی

محتشم از ضعف چون گیتی چنانی این زمان
جای آن دارد اگر جا در دل و پی میکنی

«محتشم کاشانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir