هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از بهائی بیانگر عشق شدید و دیوانه‌وار است که فرد را به زنجیر جنون می‌کشد. شاعر ترجیح می‌دهد پس از مرگ، غبار خاک معشوق را بر سدر و کافور ترجیح دهد. او از علم رسمی در خرابات به عنوان سپند برای دفع چشم بد یاد می‌کند و اشاره می‌کند که میوهٔ وصال معشوق دور از دسترس است. همچنین، شاعر با وجودی که از کعبه می‌آید، همان درد عشق را می‌کشد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و ادبی نیاز به دانش پایه‌ای از ادبیات فارسی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

غزل ۳ - به عالم هر دلی کاو هوشمند است

به عالم هر دلی کاو هوشمند است
به زنجیر جنون عشق، بند است ۱

به جای سدر و کافورم پس از مرگ
غبار خاک کوی او، پسند است ۲

به کف دارند خلقی نقد جانها
سرت گردم، مگر بوسی به چند است؟ ۳

حدیث علم رسمی، در خرابات
برای دفع چشم بد، سپند است ۴

پس از مردن، غباری زان سر کوی
به جای سدر و کافورم، پسند است ۵

طمع در میوهٔ وصلش، بهائی
مکن، کان میوه بر شاخ بلند است ۶

بهائی گرچه می‌آید ز کعبه
همان دردی کش زناربند است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۳۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲ - ای خاک درت سرمهٔ ارباب بصارت
گوهر بعدی:غزل ۴ - بگذر ز علم رسمی، که تمام قیل و قال است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.