غزل ۱۲ - آتش به جانم افکند، شوق لقای دلدار

آتش به جانم افکند، شوق لقای دلدار
از دست رفت صبرم، ای ناقه! پای بردار ۱

ای ساربان خدا را پیوسته متصل ساز
ایوار را به شبگیر، شبگیر را به ایوار ۲

در کیش عشقبازان، راحت روا نباشد
ای دیده اشک می‌ریز، ای سینه باش افگار ۳

هر سنگ و خار این راه، سنجاب دان و قاقم
راه زیارت است این، نه راه گشت بازار ۴

با زائران محرم، شرط است آنکه باشد
غسل زیارت ما، از اشک چشم خونبار ۵

ما عاشقان مستیم، سر را ز پا ندانیم
این نکته‌ها بگیرید، بر مردمان هشیار ۶

در راه عشق اگر سر، بر جای پا نهادیم
بر ما مگیر نکته، ما را ز دست مگذار ۷

در فال ما نیاید جز عاشقی و مستی
در کار ما بهائی کرد استخاره صد بار ۸