هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که در جستجوی آرامش و عافیت است، اما جز حرمان و رنج جایی ندارد. او از پروانه الهام میگیرد و به عشاق دیگر توجهی ندارد. همچنین، از زهد و تقوا دوری میکند و به دنبال بهشت و پاداش اخروی نیست.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند حرمان و سودا نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۹ - به شهر عافیت، مأوی ندارم
به شهر عافیت، مأوی ندارم
بغیر از کوی حرمان، جا ندارم ۱
من از پروانه دارم چشم تحسین
ز عشاق دگر، پروا ندارم ۲
بهشتم میدهد رضوان به طاعت
سر و سامان این سودا ندارم ۳
بهائی جوید از من زهد و تقوی
سخن کوتاه، من اینها ندارم ۴
بغیر از کوی حرمان، جا ندارم ۱
من از پروانه دارم چشم تحسین
ز عشاق دگر، پروا ندارم ۲
بهشتم میدهد رضوان به طاعت
سر و سامان این سودا ندارم ۳
بهائی جوید از من زهد و تقوی
سخن کوتاه، من اینها ندارم ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۴۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۸ - من آینهٔ طلعت معشوق وجودم
گوهر بعدی:غزل ۲۰ - مقصود و مراد کون دیدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
