هوش مصنوعی:
شاعر از ناامیدی و بدبختی خود میگوید و بیان میکند که هرگز روزی سفید و روشن را تجربه نکرده است. حتی زمانی که قاصد نوید وصل میدهد، او در حیرت از بخت بد خود است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و ناامیدی است که ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
مستزاد
هرگز نرسیدهام من سوخته جان،
روزی به امید ۱
وز بخت سیه ندیدهام، هیچ زمان،
یک روز سفید ۲
قاصد چو نوید وصل با من میگفت،
آهسته بگفت ۳
در حیرتم از بخت بد خود که چه سان؟
این حرف شنید ۴
روزی به امید ۱
وز بخت سیه ندیدهام، هیچ زمان،
یک روز سفید ۲
قاصد چو نوید وصل با من میگفت،
آهسته بگفت ۳
در حیرتم از بخت بد خود که چه سان؟
این حرف شنید ۴
قالب: رباعی مستزاد
تعداد ابیات: ۴
۴۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مخمس
بعدی:نان و حلوا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
