غزل ۳۸ - قومی که جان به حضرت جانان همی برند

قومی که جان به حضرت جانان همی برند
شور آب سوی چشمهٔ حیوان همی برند ۱

بی سیم و زر گدا و به همت توانگرند
این مفلسان که تحفه بدو جان همی برند ۲

جان بر طبق نهاده به دست نیاز دل
پای ملخ به نزد سلیمان همی برند ۳

آن دوست را بجان کسی احتیاج نیست
خرما ببصره زیره بکرمان همی برند ۴

تمثال کارخانهٔ مانی نقش بند
سوی نگارخانهٔ رضوان همی برند ۵

اندر قمارخانهٔ این قوم پاک باز
دلق گدا و افسر سلطان همی برند ۶

این راه را که ترک سر است اولین قدم
از سر گرفته‌اند و به پایان همی برند ۷

میدان وصل او ز پی عاشقان اوست
وین گوی دولتی‌ست که ایشان همی‌برند ۸

بیچارگان چو هیچ ندارند نزد دوست
آنچه ز دوست یافته‌اند آن همی برند ۹

گر گوهر است جان تو ای سیف زینهار
آنجا مبر که گوهر از آن کان همی برند ۱۰