غزل ۱۵۶ - به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد
تو را در این سخن انکار کار ما نرسد ۱

اگر چه حسن فروشان به جلوه آمده‌اند
کسی به حسن و ملاحت به یار ما نرسد ۲

به حق صحبت دیرین که هیچ محرم راز
به یار یک جهت حق گزار ما نرسد ۳

هزار نقش برآید ز کلک صنع و یکی
به دلپذیری نقش نگار ما نرسد ۴

هزار نقد به بازار کائنات آرند
یکی به سکه ی صاحب عیار ما نرسد ۵

دریغ قافله ی عمر کان چنان رفتند
که گردشان به هوای دیار ما نرسد ۶

دلا ز رنج حسودان مرنج و واثق باش
که بد به خاطر امیدوار ما نرسد ۷

چنان بزی که اگر خاک ره شوی کس را
غبار خاطری از رهگذار ما نرسد ۸

بسوخت حافظ و ترسم که شرح قصه او
به سمع پادشه کامکار ما نرسد ۹