شماره ۲۴ - چند گفتم که فراموش کنم صحبت یار

چند گفتم که فراموش کنم صحبت یار
یاد او می‌دهدم رنگ گل و بوی بهار ۱

بلبل از وصلت گل بانگ برآورده چنانک
در چمن ناله کند مرغ جدا مانده ز یار ۲

چون ز چنگ غمش آهنگ فغان پست کنم؟
خاصه این لحظه که صد ناله برآمد ز هزار ۳

من چرا باشم خاموش چو بلبل؟ کاکنون
حسن رخسار گل افزود جمال گلزار ۴

باغ را آب فزوده لب جوی از سبزه
دم طاوس نموده سر شاخ از اشجار ۵

ز آتش لاله علمدار شده دامن طور
شاخ چون جیب کلیم است محل انوار ۶

دست قدرت که ورا نامیه چون انگشت است
بر سر شاخ گل از غنچه نهاده دستار ۷

آب روی چمن افزوده به نزد مردم
شبنم قطره صفت بر گل آتش رخسار ۸

لاله بر دامن سبزه است بدان سان گویی
که به شنگرف کسی نقطه زند بر زنگار ۹

رعد تا صور دمیده‌ست و زمین زنده شده
همبر سدره و طوبی‌ست درخت از ازهار ۱۰

راست چون مردهٔ مبعوث دگر باره بیافت
کسوهٔ نو ز ریاحین چمن کهنه شعار ۱۱

حوریانند ریاحین و بساتین چو بهشت
وقت آن است که جانان بنماید دیدار ۱۲