شماره ۲۹ - ای پسر از مردم زمانه حذر گیر

ای پسر از مردم زمانه حذر گیر
بگذر ازین کوی و خانه جای دگر گیر ۱

در تو نظرهای خلق تیر عدو دان
تیغ بیفگن، برای دفع سپر گیر ۲

چون تو ندانی طریق غوص درین بحر
حشو صدف ممتلی به در و گهر گیر ۳

چون تو نه آنی که ره بری به معانی
جمله جهان نیکوان خوب صور گیر ۴

گر بجهد آتشی ز زند عنایت
سوختهٔ دل به پیش او بر و در گیر ۵

یار اگرت از نگین خویش کند مهر
نام ازو همچو شمع و مهر چو زر گیر ۶

پای بنه بر فراز چرخ و چو خورشید
جملهٔ آفاق را به زیر نظر گیر ۷

باز دلت چون به دام عشق در افتاد
خیل ملک را چو مرغ سوخته پر گیر ۸

مرغ سعادت به شام چون نگرفتی
دام تضرع بنه به وقت سحر گیر ۹

جان شریف تو مغز دانهٔ نفس است
سنگ بزن مغز را ز دانه بدرگیر ۱۰

چون سر تو زیر دست راهبری نیست
جملهٔ اعضای خویش پای سفر گیر ۱۱

بگذر ازین پستی از بلندی همت
وین همه بالا و شیب زیر و زبر گیر ۱۲

صدق ابوبکر را علم کن و با خود
تیغ علی‌وار زن، جهان چو عمر گیر ۱۳

سیف برو جان بباز و نصرت دل کن
دامن معشوق را به دست ظفر گیر ۱۴

عیب عملهای خویشتن چو ببینی
بحر دلت را چو علم کان هنر گیر ۱۵