هوش مصنوعی: این شعر با استفاده از تصاویر طبیعی و استعاری، زیبایی‌های طبیعت و معشوق را توصیف می‌کند. شاعر از عناصری مانند سنبل، سرو، نرگس، غنچه و یاقوت برای بیان عظمت و جذابیت معشوق استفاده کرده است. همچنین، اشاره‌هایی به داستان‌های مذهبی و اساطیری مانند یوسف و عیسی دارد که بر جنبه‌های روحانی و معجزه‌آسای عشق تأکید می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی اشارات به داستان‌های مذهبی و اساطیری نیاز به درک ادبی و فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

غزل ۴۴۴ - سنبل گل پوش را بر سمن آورده‌ای

سنبل گل پوش را بر سمن آورده‌ای
وین همه آشوب را بهر من آورده‌ای ۱

سرو چمان را به ناز سوی چمن برده‌ای
قامت شمشاد را در شکن آورده‌ای ۲

نرگس مخمور را جام به کف داده‌ای
غنچهٔ خاموش را در سخن آورده‌ای ۳

حقهٔ یاقوت را قوت روان کرده‌ای
چشمهٔ جان بخش را در دهن آورده‌ای ۴

در گران مایه را از عدن آرد سپهر
تو ز دهان درج در در عدن آورده‌ای ۵

قافلهٔ مشک را از ختن آرد نسیم
تو ز خط انبار مشک در ختن آورده‌ای ۶

عیسی دل‌ها تویی کز نفس جان فزا
مردهٔ صدساله را جان به تن آورده‌ای ۷

یوسف دل در فتاد از کف مردم به چاه
تا تو چه سرنگون زان ذقن آورده‌ای ۸

جیب فروغی درید تا تو به گل‌زار حسن
پیرهن از برگ گل بر بدن آورده‌ای ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۴۳ - تا به جفایت خوشم، ترک جفا کرده‌ای
گوهر بعدی:غزل ۴۴۵ - امشب ای زلف سیه سخت پریشان شده‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.