شماره ۸ - شاه بیت غزل بنده سه بیت از شاه است

شاه بیت غزل بنده سه بیت از شاه است
که فروزنده‌تر از گوهر شهوار بود ۱

« دل من مایل آن لعبت فرخار بود
جان من در ره آن شوخ دل آزار بود ۲

زلف مشکین خم اندر خمش از بوالعجبی
تودهٔ مشک دمد طبلهٔ عطار بود ۳

مست از خانهٔ خود چون بخرامد بیرون
دل ز دستش برود هر چه که هشیار بود» ۴

ترسم آخر نرسد نوبت خون خواهی من
بس که در ره گذرش کشتهٔ بسیار بود ۵

چنگ در تار سر زلف بتی باید زد
زان که حیف است کسی این همه بی کار بود ۶

در ره عشق بریزد آن چه تو را دربار است
ره رو کعبه همان به که سبک بار بود ۷

به که در پرده بپوشند رخ خوبان را
راز عشاق چرا بر سر بازار بود ۸

زان خریدار سیه چشم غزالانم من
که غزلهای مرا شاه خریدار بود ۹

سبب نقطهٔ ایجاد ملک ناصر دین
که مدار فلکش در خط پرگار بود ۱۰

ملکا شعر فروغی همه در مدحت توست
که چنین صاحب اشعار گهربار بود ۱۱