هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و ارادت به معشوق و خداوند سخن میگوید. او تأکید میکند که حتی اگر همه جهان او را از عشق بازدارند، تنها به دستور خداوند عمل خواهد کرد. همچنین، او از بخشش و کرامت خداوند و امید به وصال معشوق سخن میگوید و زیباییهای طبیعی و معنوی را ستایش میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عشقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیدهی ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۳۰ - اگر به باده ی مشکین دلم کشد شاید
اگر به باده ی مشکین دلم کشد شاید
که بوی خیر ز زهد ریا نمیآید ۱
جهانیان همه گر منع من کنند از عشق
من آن کنم که خداوندگار فرماید ۲
طمع ز فیض کرامت مبر که خلق کریم
گنه ببخشد و بر عاشقان ببخشاید ۳
مقیم حلقه ی ذکر است دل بدان امید
که حلقهای ز سر زلف یار بگشاید ۴
تو را که حسن خداداده هست و حجله ی بخت
چه حاجت است که مشاطهات بیاراید ۵
چمن خوش است و هوا دلکش است و می بیغش
کنون به جز دل خوش هیچ در نمی آید ۶
جمیلهایست عروس جهان ولی هشدار
که این مخدره در عقد کس نمیآید ۷
به لابه گفتمش ای ماه رخ چه باشد اگر
به یک شکر ز تو دل خستهای بیاساید ۸
به خنده گفت که حافظ خدای را مپسند
که بوسه ی تو رخ ماه را بیالاید ۹
که بوی خیر ز زهد ریا نمیآید ۱
جهانیان همه گر منع من کنند از عشق
من آن کنم که خداوندگار فرماید ۲
طمع ز فیض کرامت مبر که خلق کریم
گنه ببخشد و بر عاشقان ببخشاید ۳
مقیم حلقه ی ذکر است دل بدان امید
که حلقهای ز سر زلف یار بگشاید ۴
تو را که حسن خداداده هست و حجله ی بخت
چه حاجت است که مشاطهات بیاراید ۵
چمن خوش است و هوا دلکش است و می بیغش
کنون به جز دل خوش هیچ در نمی آید ۶
جمیلهایست عروس جهان ولی هشدار
که این مخدره در عقد کس نمیآید ۷
به لابه گفتمش ای ماه رخ چه باشد اگر
به یک شکر ز تو دل خستهای بیاساید ۸
به خنده گفت که حافظ خدای را مپسند
که بوسه ی تو رخ ماه را بیالاید ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۶۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۹ - بخت از دهان دوست نشانم نمیدهد
گوهر بعدی:غزل ۲۳۱ - گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
