هوش مصنوعی: شاعر در این متن به توصیف زیبایی‌های طبیعت و معشوق می‌پردازد. او از وصل یاران، شب مهتاب، فصل بهار، باغ و جویباران سخن می‌گوید و عشق و زیبایی معشوق را با عناصر طبیعی مانند گل و سبزه مقایسه می‌کند. در پایان، شاعر از خداوند طلب امید و آرامش برای دل‌های امیدوار می‌کند و تأکید می‌کند که بدون حضور یار، هیچ زیبایی‌ای کامل نیست.
رده سنی: 15+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده در شعر، درک آن را برای سنین پایین دشوار می‌کند. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با مضامین عاشقانه و طبیعت‌گرایانه این شعر ارتباط برقرار کنند.

بخش ۲۸ - غزل همام

خیالی بود و خوابی وصل یاران
شب مهتاب و فصل نوبهاران ۱

میان باغ و یار سرو بالا
خرامان بر کنار جویباران ۲

چمن میشد ز عکس عارض او
منور چون دل پرهیزکاران ۳

سر زلفش زباد نوبهاری
چو احوال پریشان روزگاران ۴

برفت آن نوبهار حسن و بگذاشت
دل و چشمم میان برق و باران ۵

خداوندا هنوزم هست امید
بده کام دل امیدواران ۶

همام از نوبهار و سبزه و گل
نمی‌یابد صفا بی‌روی یاران ۷

وهاران ده جانان دیر خوش نی
اوی امان مه دل با مه و هاران ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۲۷ - آگاه شدن عاشق از حال معشوق
گوهر بعدی:بخش ۲۹ - تمامی سخن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.