هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از ساقی می‌خواهد که او را در کشتی شراب بیندازد و از دنیای خطاها دور کند. او از شراب و میکده به عنوان راهی برای رهایی از رنج‌های دنیوی یاد می‌کند و از ساقی می‌خواهد که با لطف خود، دل سرگشته‌اش را آرام کند. شاعر همچنین از رنج‌های ناشی از حسد و رشک سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که پس از مرگ، در میکده به خاک سپرده شود.
رده سنی: 18+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌هایی مانند شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند رنج و مرگ در شعر مطرح شده‌اند که نیاز به بلوغ فکری برای درک کامل دارند.

غزل ۲۶۳ - بیا و کشتی ما در شط شراب انداز

بیا و کشتی ما در شط شراب انداز
خروش و ولوله در جان شیخ و شاب انداز ۱

مرا به کشتی باده درافکن ای ساقی
که گفته‌اند نکویی کن و در آب انداز ۲

ز کوی میکده برگشته‌ام ز راه خطا
مرا دگر ز کرم با ره صواب انداز ۳

بیار زان می گلرنگ مشک بو جامی
شرار رشک و حسد در دل گلاب انداز ۴

اگر چه مست و خرابم تو نیز لطفی کن
نظر بر این دل سرگشته ی خراب انداز ۵

به نیمه شب اگرت آفتاب می‌باید
ز روی دختر گل چهر رز نقاب انداز ۶

مهل که روز وفاتم به خاک بسپارند
مرا به میکده بر در خم شراب انداز ۷

ز جور چرخ چو حافظ به جان رسید دلت
به سوی دیو محن ناوک شهاب انداز ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۷۶۳
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۶۲ - حال خونین دلان که گوید باز
گوهر بعدی:غزل ۲۶۴ - خیز و در کاسه ی زر آب طربناک انداز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.