غزل ۲۶۲ - حال خونین دلان که گوید باز

حال خونین دلان که گوید باز
وز فلک خون خم که جوید باز ۱

شرمش از چشم می پرستان باد
نرگس مست اگر بروید باز ۲

جز فلاطون خم نشین شراب
سر حکمت به ما که گوید باز ۳

هر که چون لاله کاسه گردان شد
زین جفا رخ به خون بشوید باز ۴

نگشاید دلم چو غنچه اگر
ساغری از لبش نبوید باز ۵

بس که در پرده چنگ گفت سخن
ببرش موی تا نموید باز ۶

گرد بیت الحرام خم حافظ
گر نمیرد به سر بپوید باز ۷