شمارهٔ ۳۵ - صفت مناره

شکل مناره چو ستونی ز سنگ
از پی سقف فلک شیشه رنگ ۱

آن که ز زر بر سرش افسرشده است
سنگ ز نزدیکی خور زر شده است ۲

سنجر سنگین که ستون سپهر
آمده از مهر و شده هم به مهر ۳

سنگ وی از بس که به خورشید شود
زو از خورشید عیاری نمود ۴

از پی بررفتن هفت آسمان
کرد زمین تا به فلک نرد بان ۵

گرد سرش کرد موذن چو گشت
قامتش از مسجد عیسی گذشت ۶

موذنش آن جا که اقامت کشید
قامت موذن نتواند رسید ۷

مسجد جامع ، زدرون ، چون بهشت
حوض ، زبیرون ، شده گوهر سرشت ۸