هوش مصنوعی: این شعر حافظ به بیان احساسات و اندیشه‌های شاعر درباره عشق، امید، ناامیدی و انتقاد از برخی رفتارهای اجتماعی و مذهبی می‌پردازد. شاعر از عشق و کرم سخن می‌گوید، از ناامیدی در رسیدن به معشوق شکوه می‌کند و به انتقاد از ریاکاری و دورویی برخی افراد در جامعه می‌پردازد. همچنین، او به نقش صداقت و همت در رسیدن به اهداف اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی، انتقاد اجتماعی و اندیشه‌های فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی مفاهیم انتزاعی و انتقادی آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار یا نامفهوم باشد.

غزل ۲۹۶ - طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف

طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف
گر بکشم زهی طرب ور بکشد زهی شرف ۱

طرف کرم ز کس نبست این دل پر امید من
گر چه سخن همی‌برد قصه ی من به هر طرف ۲

از خم ابروی توام هیچ گشایشی نشد
وه که در این خیال کج عمر عزیز شد تلف ۳

ابروی دوست کی شود دستکش خیال من
کس نزده‌ست از این کمان تیر مراد بر هدف ۴

چند به ناز پرورم مهر بتان سنگدل
یاد پدر نمی‌کنند این پسران ناخلف ۵

من به خیال زاهدی گوشه‌نشین و طرفه آنک
مغ بچه‌ای ز هر طرف می‌زندم به چنگ و دف ۶

بی خبرند زاهدان نقش بخوان ولاتقل
مست ریاست محتسب باده بده ولاتخف ۷

صوفی شهر بین که چون لقمه ی شبهه می‌خورد
پاردمش دراز باد آن حیوان خوش علف ۸

حافظ اگر قدم زنی در ره خاندان به صدق
بدرقه ی رهت شود همت شحنه ی نجف ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۸۴۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۹۵ - سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ
گوهر بعدی:غزل ۲۹۷ - زبان خامه ندارد سر بیان فراق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.