بخش ۲۳ - بازگشتن کبک خرامان از کوه، و شتر پرنده را بر جناح رفتن، رشته دراز دادن، و کبوتر دیوانه را پر کم گذاشتن

چون بر سر چرخ لاجوردی
خورشید نهاد رو به زردی ۱

معشوقهٔ آفتاب پایه
برداشت ز فرق دوست سایه ۲

بر عزم شدن ز جای بر خاست
عذری به هزار لطف درخواست ۳

او در سخن و رفیق خاموش
تا پاک دلش ببرده از هوش ۴

حیرت زده مهر بر دهانش
تب لرزه گرفته استخوانش ۵

دانست مسافر خردمند
کو را چه شکنجه شد زبان بند ۶

اندیشهٔ او خطاب پنداشت
خاموشی او جواب پنداشت ۷

لختی کف پای پر ز خارش
بوسید و گرفت در کنارش ۸

پس محمل ناقه جست در بست
بگشاد عقال و تنگ بر بست ۹

شد بر شتر و زمام بسپرد
شاهین برسید و کبک را برد ۱۰

می‌رفت و دو چشم خون فشان‌تر
خونابهٔ چشم زو روان‌تر ۱۱

چون ماه به برج خویشتن شد
وان سرو رونده در چمن شد ۱۲

در گوشهٔ غم نشست مهجور
تن از دل و دل ز خرمی دور ۱۳

با شب ز رفیق راز می‌گفت
نامش میگفت و باز میگفت ۱۴

چون خسته شد از دل سیه روز
گفت این غزل از درون پر سوز ۱۵